আমাৰ প্ৰতিদিনৰ খাদ্যৰ তালিকাত থকা কিছুমান চিনাকি শাক-পাচলিয়েই কেতিয়াবা মাতি আনিব পাৰে স্বাস্থ্যজনিত বিপদ!বজাৰৰ পৰা সতেজ শাক-পাচলি কিনি আনি পৰিয়ালৰ সৈতে খোৱাটো আমাৰ দৈনন্দিন জীৱনৰ এক অবিচ্ছেদ্য অংশ। কিন্তু আপুনি জানেনে, কিছুমান শাক-পাচলি ভুল পদ্ধতিৰে ৰান্ধিলে, অপৈণত অৱস্থাত খালে অথবা বিষাক্ত অংশ চিনাক্ত নকৰাকৈ খালে বিপদত পৰিব পাৰে?
আচৰিত কথাটো হ’ল—এইবোৰৰ কিছুমান আপোনাৰ পাকঘৰতো নিয়মীয়াকৈ ব্যৱহাৰ হৈ থাকিব পাৰে!
১. আলু- সেউজীয়া ৰং দেখিলেই হওক সাৱধান!
আলু আমাৰ অতি চিনাকি খাদ্য। কিন্তু আলু সেউজীয়া হৈ গ’লে, বিশেষকৈ গজালি ওলালে বা তিতা সোৱাদ দিলে সাৱধান হোৱা উচিত। এনে আলুত গ্লাইকোএলকেলয়ড নামৰ প্ৰাকৃতিক বিষাক্ত পদাৰ্থৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি পাব পাৰে। ইয়াৰ ভিতৰত ছ’লানিনো আছে।
সেউজীয়া হৈ পৰা, গজালি ওলোৱা বা পচি যোৱা আলু পৰিহাৰ কৰক। কেৱল ৰং সলনি হোৱা অংশ কাটি আঁতৰালেই সকলো সময়তে নিৰাপদ নহ’বও পাৰে।
২. কেঁচা বা আধা সিজা কচু- চিনি নোপোৱাকৈ নাখাব!
অসমৰ বহু পৰিয়ালত কচুৰ বিভিন্ন ব্যঞ্জন অতি জনপ্ৰিয়। কিন্তু সকলো কচু একে ধৰণৰ নহয়। কিছুমান প্ৰজাতিৰ কচুত কেলছিয়াম অক্সালেটৰ স্ফটিক থাকে, যিয়ে মুখ, জিভা আৰু ডিঙিত জ্বলা-পোৰা বা খজুৱতিৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।
কচুৰ প্ৰজাতি নিশ্চিত নোহোৱাকৈ নাখাব। খাব পৰা কচু উপযুক্তভাৱে পৰিষ্কাৰ কৰি, পৰম্পৰাগত নিৰাপদ পদ্ধতি অনুসৰি সম্পূৰ্ণ সিজাইহে খাব।
৩. বেঙেনা- সকলো বেঙেনা একে নহয়!
বেঙেনা আমাৰ দৈনন্দিন খাদ্যৰ এবিধ জনপ্ৰিয় পাচলি। কিন্তু পচি যোৱা, অস্বাভাৱিকভাৱে নষ্ট হোৱা বা সন্দেহজনক অৱস্থাত থকা বেঙেনা খোৱাটো উচিত নহয়। লগতে বেঙেনা খোৱাৰ পিছত কাৰোবাৰ এলাৰ্জিৰ লক্ষণ দেখা দিলে বিষয়টো গুৰুত্বসহকাৰে লোৱা উচিত।
সতেজ বেঙেনা বাছনি কৰক, ভালদৰে ধুই ৰান্ধক আৰু নষ্ট হোৱা পাচলি পৰিহাৰ কৰক।
৪. কেৰেলা- তিতা সোৱাদ মানেই বিপদ নহয়, কিন্তু…
কিন্তু কেৰেলাৰ স্বাভাৱিক তিতা সোৱাদৰ বাবে ইয়াক বহুতে পছন্দ কৰে। কিন্তু কোনো কেৰেলা অস্বাভাৱিকভাৱে অত্যধিক তিতা হ’লে সাৱধান হওক। কুকাৰবিটেচিন নামৰ কিছুমান প্ৰাকৃতিক যৌগ অত্যধিক পৰিমাণে থাকিলে বমি, পেটৰ বিষ আৰু ডায়েৰিয়াৰ দৰে সমস্যা হ’ব পাৰে।অস্বাভাৱিকভাৱে অত্যধিক তিতা কেৰেলা বা একে পৰিয়ালৰ কোনো পাচলি খোৱাৰ পৰা বিৰত থাকক। কেৱল ৰান্ধিলেই এনে বিষাক্ত যৌগ নিৰাপদ হৈ পৰিব বুলি ধৰি নল’ব।
৫. কাঠফুলা- দেখাত একে, কিন্তু বিপদ লুকাই থাকিব পাৰে!
বাৰিষাৰ সময়ত অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত প্ৰাকৃতিকভাৱে গজা কাঠফুলা দেখা যায়। কিন্তু আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাটো হ’ল—খাব পৰা কাঠফুলা আৰু বিষাক্ত কাঠফুলা দেখাত একে যেন লাগিব পাৰে।বিষাক্ত কাঠফুলা খোৱাৰ ফলত বমি, পেটৰ বিষ, যকৃতৰ ক্ষতি আনকি মৃত্যুও হ’ব পাৰে।
প্ৰজাতি সম্পূৰ্ণ নিশ্চিত নোহোৱাকৈ হাবি, পথাৰ বা আন ঠাইত নিজে সংগ্ৰহ কৰা কাঠফুলা কেতিয়াও নাখাব। কেৱল ৰং, গোন্ধ বা ৰান্ধি চোৱাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি কাঠফুলা নিৰাপদ বুলি নিৰ্ধাৰণ কৰিব নোৱাৰি।
৬. কেঁচা মটৰ বা বিনজাতীয় পাচলি- সঠিকভাৱে প্ৰস্তুত কৰাটো জৰুৰী
কিছুমান বিনজাতীয় শস্য, বিশেষকৈ কেঁচা বা ভালদৰে নিসিজোৱা ৰাজমাহ, খালে বিষক্ৰিয়া হ’ব পাৰে। ইয়াত থকা লেক্টিন নামৰ প্ৰ’টিনে বমি, পেটৰ বিষ আৰু ডায়েৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।
ৰাজমাহ আদি এনে শস্য ভালদৰে তিয়াই, পানী সলাই আৰু উপযুক্তভাৱে সম্পূৰ্ণ সিজাইহে খাব। কেৱল কম সময়ৰ বাবে গৰম কৰাটো যথেষ্ট নহ’বও পাৰে।
শেষত মনত ৰাখিব: আতংক নহয়, সজাগতাহে প্ৰয়োজন!
শাক-পাচলি আমাৰ স্বাস্থ্যৰ বাবে অতি উপকাৰী। এই তালিকাৰ অৰ্থ এয়া নহয় যে এইবোৰ পাচলি খোৱাটো বিপজ্জনক। বৰঞ্চ সঠিক প্ৰজাতি বাছনি কৰা, সতেজ খাদ্য ব্যৱহাৰ কৰা, পৰিষ্কাৰকৈ ধোৱা আৰু উপযুক্তভাৱে ৰন্ধাটোৱেই হৈছে সুৰক্ষিত খাদ্যাভ্যাসৰ মূল কথা।
কোনো সন্দেহজনক খাদ্য খোৱাৰ পিছত বমি, পেটৰ তীব্ৰ বিষ, ডায়েৰিয়া, মুখ-ডিঙি ফুলা বা উশাহ লোৱাত অসুবিধা হ’লে তৎক্ষণাৎ চিকিৎসা লওক। বিষক্ৰিয়াৰ সন্দেহ হ’লে লক্ষণৰ বাবে অপেক্ষা নকৰিব আৰু নিজে নিজে বমি কৰাবলৈ চেষ্টা নকৰিব।
আপোনাৰ পাকঘৰত থকা খাদ্যৰ বিষয়ে সজাগ হওক, পৰিয়ালকো সজাগ কৰক। এই তথ্য আপোনাৰ পৰিচিতসকলৰ সৈতে শ্বেয়াৰ কৰক—কাৰণ সঠিক সময়ত পোৱা সঠিক তথ্যই বিপদৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব পাৰে।
