গুৱাহাটী মহানগৰী অসমৰ ৰাজধানী আৰু উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ বাণিজ্যিক চহৰ। দ্ৰুত নগৰায়ণ, জনসংখ্যা বৃদ্ধি আৰু অবকাঠামোগত উন্নয়নৰ মাজতে চহৰখনে প্ৰতিবছৰ বৰ্ষাকালত একেই সমস্যাৰ সন্মুখীন হয় জলাবদ্ধতা। কেইঘণ্টামানৰ ধাৰাসাৰ বৰষুণতেই মহানগৰীৰ বহু পথ, উপ-পথ আৰু আৱাসিক এলেকা পানীৰ তলত ডুব যোৱাটো এতিয়া প্ৰায় নিয়মীয়া ঘটনা। বিশেষজ্ঞসকলৰ মতে, এই সমস্যাৰ মূল কাৰণ হৈছে অপৰ্যাপ্ত আৰু পুৰণি ড্ৰেইনেজ ব্যৱস্থা। মহানগৰীৰ বহু ড্ৰেইন সংকীৰ্ণ, বহু ঠাইত পলস আৰু আবৰ্জনা জমা হৈ পানী নিষ্কাশনৰ পথ বাধাগ্ৰস্ত হয়। ফলত বৰষুণৰ পানী সঠিক সময়ত ওলাই যাব নোৱাৰে আৰু ৰাস্তাত জলাবদ্ধতাৰ সৃষ্টি হয়। ইয়াৰ উপৰিও, দ্ৰুত নগৰায়ণৰ ফলত বহু প্ৰাকৃতিক নলা, খাল আৰু জলাশয় সংকুচিত বা ভৰাট হৈ যোৱাৰ অভিযোগো দীৰ্ঘদিনীয়া। যিবোৰ জলাশয়ে আগতে বৰষুণৰ পানী ধৰি ৰাখিছিল, সেইবোৰৰ সংখ্যা হ্ৰাস পোৱাৰ ফলত পানীৰ স্বাভাৱিক নিষ্কাশন ব্যাহত হৈছে। গুৱাহাটীৰ ভৌগোলিক অৱস্থানেও এই সমস্যাক অধিক জটিল কৰি তোলে। এফালে মেঘালয়ৰ পাহাৰৰ পৰা নামি অহা বৰষুণৰ পানী, আনফালে ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ উচ্চ জলস্তৰ এই দুয়োটা কাৰকে বৰ্ষাকালত পানী নিষ্কাশনত বাধাৰ সৃষ্টি কৰে। ফলত অনিল নগৰ, নৱীন নগৰ, হাতীগাঁও, বেলতলা, গণেশগুৰি, জু-ৰোড, চানমাৰী, ৰুক্মিণীগাঁও আদি অঞ্চলত সঘনাই জলাবদ্ধতাৰ সমস্যা দেখা যায়।
চৰকাৰে “Flood-Free Guwahati” আঁচনিৰ অধীনত ড্ৰেইন পৰিষ্কাৰ, ডি-ছিল্টিং, নতুন ষ্টৰ্ম ৱাটাৰ ড্ৰেইন নিৰ্মাণ, পাম্পিং ষ্টেচন স্থাপন আৰু জলাশয় পুনৰুদ্ধাৰৰ দৰে বিভিন্ন পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছে। তথাপিও প্ৰতিবছৰ বৰ্ষাৰ প্ৰথম কেইটামান ধাৰাসাৰ বৰষুণতেই এই ব্যৱস্থাসমূহৰ ফলপ্ৰসূতা লৈ পুনৰ প্ৰশ্ন উত্থাপন হয়। নাগৰিকসকলৰ মতে, কেৱল বৰ্ষাৰ পূৰ্বে ড্ৰেইন পৰিষ্কাৰ কৰিলেই সমস্যাৰ স্থায়ী সমাধান সম্ভৱ নহয়। ইয়াৰ বাবে সুপৰিকল্পিত নগৰ উন্নয়ন, প্ৰাকৃতিক জলাশয় সংৰক্ষণ, অবৈধ দখলমুক্ত নলা-খাল, আধুনিক ড্ৰেইনেজ নেটৱৰ্ক আৰু জনসচেতনতা একেলগে নিশ্চিত কৰাটো অত্যন্ত প্ৰয়োজন।
গুৱাহাটী এখন স্মাৰ্ট আৰু আধুনিক মহানগৰ হিচাপে গঢ়ি তোলাৰ লক্ষ্যৰে বিভিন্ন প্ৰকল্প ৰূপায়ণ হৈ আছে। কিন্তু জলাবদ্ধতাৰ দৰে দীৰ্ঘদিনীয়া সমস্যাৰ স্থায়ী সমাধান নোহোৱালৈকে উন্নয়নৰ দাবীৰ লগতে নাগৰিকসকলৰ দুৰ্ভোগৰ ছবিখনো সলনি হোৱাটো সহজ নহ’ব।
